Histoloxía

Bioloxía. Célula. Tecidos. Sangue. Neuronas

  • Enviado por: Patri
  • Idioma: gallego
  • País: España España
  • 13 páginas
publicidad
publicidad

HISTOLOXÍA

A histoloxía encárgase do estudo dos tecidos. Un tecido é un conxunto de células co mesmo orixe embrionario, similar forma e estructura, rodeadas regularmente e cunha función básica semellante. Ademais destas células tamén conteñen sustancia intercelular, situada entre as células (normalmente unidas).

Sustancia

intercelular

Células

Os tecidos forman os órganos que se asocian para formar os aparatos e sistemas que dan lugar a un organismo.

Na imaxe da esquerda podemos ver o exterior do estómago, e comprobar que esta formado por tecidos.

Esta rama da bioloxía utiliza como método de estudio, a observación de finas rebandas do material, chamadas seccións ou cortes histolóxicos, mediante o microscopio. Estas seccións tínguense para observar mellor a estructura tridimensional.

Nesta imaxe podemos observar diferentes seccións ou cortes histolóxicos.

Os tecidos adoitan dividirse, na primeira fase, en animais e vexetais.

TECIDOS ANIMAIX

A diversidade dos tecidos animais é moi superior a dos tecidos vexetais, pero básicamente poden clasificarse en 4 tipos: epiteliais, conectivos, muscular e nervioso.

Están formados por células moi próximas e fortemente unidas entre sí, con moi pouca sustancia intercelular. Non teñen vasos sanguíneos pero nútrense a partir do tecido conxuntivo subaxacente. Son tecidos novos, pois as súas células reprodúcense continuamente, e polo tanto renóvanse activamente. Pola función distínguese entre epiteliais de revestimento e epiteliais de secreción.

  • EPITELIAIS DE REVESTIMENTO

  • Os epiteliais de revestimento recobren a parte exterior do corpo e as superficies das cavidades ocas encargándose de protexer, absorver, filtrar, etc.

    Hay numerosos exemplos, entre eles podemos destacar o tecido de revestimento dos órganos do aparto dixestivo. Está formado, principalmente, por eterocitos que se encargan de absorver nutrintes, ademais das células caliciformes que segregan unha proteína protectora chamada moco (presente en moitos outros tecidos).

    Na figura da dereita podemos observar o tecido epitelial do intestino delgado.

    Células caliciformes

    Tamén, cabe destacar o epitelio respiratorio (imaxe) que está formado polas células caliciformes, que segregan o moco que se encarga de absorver as partículas de pó e os microorganismos e os cilios encárganse de expulsálos da tráquea. Polo tanto ten a función de protexer.

    A epiderme da pel e das mucosas encárgase de protexer todos os tecidos inferiores. Realiza este traballo mediante varias capas de células aplanadas que sempre se atopan en bó estado, debido a reproducción activa das capas inferiores que provoca o desprendimento dás das capas superiores.

    Epiderme

    1.2 epiteliais GLANDULARES OU DE SECRECIÓN

    Son tecidos que fabrican e segregan sustancias ó medio, cuxa superficie revisten outros tecidos epiteliais. Estas sustancias son producidas polas glándulas, das que se poden distinguir dous tipos:

  • Exocrinas Verten as súas secrecións ó exterior ou a un conducto determina. Hai moitas destas glándulas, por exemplo as glándulas salivares que segregan saliva ou as glándulas sudoríparas, que se sitúan na dermis e segregan sudor.

  • Glándulas Sudoríparas

  • Endocrinas Verten as súas secrecións ó sangue. Un exemplo. a hipófese que é a glándula que se encarga de segregar substancias que controlan todas as demais glándulas endocrinas, incluído o tiroides.

  • Tecido Hiposifario.

    Podería existir un tercer tipo como o páncreas, que moitas veces se considera mixto, xa que ten glándulas exocrinas que segregan zume pancreático e glándulas endrocinas que segregan insulina.

    Agúpanse por ter en común a súa orixe. Son tecidos que presentan unha alta cantidade de sustancia intercelular, que recibe distintos nomes segundo o tecido e lle aportan a este propiedades como elasticidade ou resistencia. Nela podemos diferenciar a sustancia fundamental amorfa (glucoproteínas + agua, sen estructura definida) e as fibras .Destas existen tres tipos principias o coláxeno (gran solidez e resistencia), as elásticas (elasticidade) e as reticulares (fibrinas de coláxeno en forma de rede).

    Fibras de Coláxeno Fibras Elásticas

    Fibras reticulares

    Hai varios tipos de tecidos conectivos.

  • Tecidos conxuntivos ou conectivos xerais:

  • Laxo ou areolar Predomina a sustancia fundamental amorfa e os tres tipos de fibras. Distribúense por todo o organismo e encárgase de unir tecidos ou rodear órganos. (Imaxe)

  • Adiposo Predominan os adipocitos (células fixas que almacenan graxa nunha gran pinga no se citosol) e ten moi pouca sustancia intercelular. Serve para reserva e protección (acumula triglicéridos). Na imaxe da esquerda podemos observar graxa parda, un tecido adiposo.

  • Conxuntivo denso Ten poucas células entre as que predominan os fibroblastos (células fixas que sintetizan e manteñen en bó estado a sustancia intercelular) e moitas fibras. Hai distintas variantes segundo as súas propiedades mecánicas. Por exemplo a cápsula que rodea o fígado ten fibras de coláxeno e elásticas mentras que o tecido dos tendóns é rico só en coláxeno.

  • Hai outro tipo de células importantes nos tecidos conectivos, son os macrófagos, células móviles con capacidad para a fagocitose e función defensiva.

  • Tecido Cartalaxinoso

  • É un tecido avascular formado por células, condrocitos e condroblastos, e sustancia intercelular con abundantes polisacáridos, proteínas e fibras de coláxeno. É un tecido intermedio entre o óseo e o muscular posto que inda que da consistencia non é ríxido, polo que se atopa nas articulacións e noutros lugares como as orellas ou a parte baixa do nariz.

    Na imaxe da esquerda podemos ver o tecido cartilaxinoso do pabellón da Orella e na da dereita o da tráquea.

  • Tecido Óseo

  • Está formado por:

  • Sustancia intercelular ten unha parte orgánica (35%) onde destacan as fibras de coláxeno, e unha parte inorgánica (65%), destacando o fosfato cálcico.

  • É a responsable das propiedades do óso que son: flexiblidadade, resistencia á tracción, torsión e compresión.

    b) Células Onde destacan os osteoblastos (crecemento óseo), os osteoclastos (destrucción do oso) e osteocitos (mantemento da sustancia intercelular e intercambio de sustancias co sangue).