Asociaciones internacionales

Historia contemporánea del siglo XIX y XX # Dereitos dos traballadores. Disolución da I Internacional. Política internacional. Guerra franco-prusiana

  • Enviado por: El remitente no desea revelar su nombre
  • Idioma: gallego
  • País: España España
  • 3 páginas
publicidad

Internacionales (1864, 1889, 1919, 1938)

Nome que se lle atribúe a varias asociacións a nivel internacional para defender os dereitos dos traballadores

  • I Internacional (1864)

Compoñentes

    • Ingleses

    • Alemáns

    • Franceses

    • Italianos

    • Suizos

    • Polacos

Dirixente

Carl Marx: foi quen encabezou a AIT cos seus ideais. Elaborou un manifesto inaugural e a organización da Internacional.

Órganos da Internacional

    • Asamblea Xeral que se reunía cada ano nos congresos

    • Consello Xeral: despois da Asamblea era o máximo órgano. Estaba integrada por un comité elexido na Asamblea

Organización da AIT

    • Organización federal: cada país tiña as súas institucións que representaban á AIT.

Causas da disolución da I Internacional (congreso de Filadelfia no ano 1876)

Organizáronse numerosos congresos nos que se orixinaron numerosos conflictos entre os distintos partidos que os integraron porque non todos opinaban do mesmo xeito.

  • Enfrentamento entre marxistas e proudhonianos

  • Enfrentamento entre os marxistas e anarquistas: ambas tendencias diferían nas súas ideas.

  • Marxismo

    Anarquismo

    Protagonista da historia: o grupo social

    Protagonista da historia: o propio individuo

    Iniciativa dos obreiros

    Iniciativa dos campesiños

    Organización dos obreiros para facer unha Revolución e acabar coa s. capitalista

    Revolución espontánea

    Dictadura do proletariado

    Comunas libres en réxime de autogoberno

    AIT centralizada

    AIT flexible, con certa independencia

    Afirmaban que Marx era autoritario

    Estas diferencias ideolóxicas levaron a expulsión dos anarquistas no ano 1872 no congreso de La Haya. A raíz da expulsión, os anarquistas constitúen a súa propia Asamblea: Alianza Internacional ou Alianza Antiautoritaria

  • Comuna de París (1871)

  • Toma do poder político en París por unha comuna elexida democráticamente polos cidadáns de París ante a falta de dirección político como consecuencia da derrota de Napoleón III na guerra franco-prusiana (1786)

    Guerra franco-prusiana (1870-1871)

    Na batalla de Sedán (1870) Napelón III rendiuse ante as forzas prusianas. O Goberno francés trasladouse a Versalles. Bismarck esixía unha convocatoria para establecer a Paz. A maioría dos integrantes da Asamblea queríanna firmar pero os republicanso radicais e os socialistas negáronse a acceptala porque consideránbana humillante e decidiron votar para continuar a guerra. Os parisinos organizaron un levantamento contra o goberno. Proclamouse a III República francesa. Os tropas do exército francés protagonizou unha terrible represión contra “os communards”

    • II Internacional (1889)

    Decisión doutra Internacional

    No ano 1889 tivo lugar a celebración do centenario da R.F. Reuníronse en París numerosos sindicatos e partidos socialistas franceses e decidiuse formar outra Internacional

    Liderazgo

    A II Internacional foi liderada polo Partido Socialdemócrata Alemán.

    Acordos para evitar os problema da I AIT

  • Autonomía dos países integrantes

  • Prohibición dos anarquistas

  • Arma de reivindicación: a folga

  • Proclamación di día do traballador: 1 de maio, en memoria a morte de numerosos obreiros que morreran nun incendio provocado por un traballador desa empresa.

  • Problemas

  • Política internacional: colonialismo

  • A Internacionala adoptou dúas posturas contradictorias ante os abusos dos colonos:

    Denunciou a explotación dos escravos pero non fixo nada por acabar con ela

  • Ameaza dunha guerra en Europa

  • A internacional rexeitaba a guerra, pero os representantes da II internacional, nos seus respectivos países, aprobaban os presupostos para comprar armas.

  • Problemas internos en Alemania

  • En Alemania era o Partido Socialdemócrata quen tiña o poder. Xurdiu entón un problema porque Berstein, un dos integrantes, decidiu revisar as teorías marxistas. Creáronse dúas tendencias dentro do SPD:

      • Reformista: E. Berstein. Berstein decide revisar as teorías do marxismo (revisionismo do marxismo). Atopaba erros, por exemplo:

        • Marx afirmaba que a situación dos obreiros iría empeorando, pero Berstein comproba que non é así.

    Entón Berstein chega a seguinte conclusión:

    Para cambiar a sociedad é preciso rexeitar a revolución (tal e como dicía Marx) e establecer unha coalición cos partidos burgueses para poder emprender os cambios

      • Revolucionaria ou ortodoxa: liderada por K Kautsky, que se opuña as ideas de Berstein.

    Iste problema interno alemán, reflictiuse na II Internacional